Vefasız

Gönlüm kapısına bir kilit takıp 

Gittin yüreğimden ele vefasız 

Baharı beklerken kışta bırakıp 

Kattın boranlara sele vefasız 

Bahar günlerine rüzgar ekerek 

Bekle geleceğim inan diyerek 

Yalan yüzlerini maskeleyerek 

Umuda çektirdin çile vefasız 

Sevda yollarına diken doldurup 

Olmaz sebepleri derdi uydurup 

Kıskanç bakışlara beni konuşup 

Düşürdün aşkımı dile vefasız 

Kim derdi çileyi saracak elim 

Bağrıma taş basıp susacak dilim 

Kimlere söylesem bilecek halim 

Mirasın yalanla hile vefasız 

Yeminle verdiğin sözde kalmadın 

Beyaz düşlerime gelip dalmadın 

İki selam edip haber salmadın 

Yağdırdın karları güle vefasız 

Gelseydin goncaya dönerdi hazan 

Bıkardı elbette kuyumu kazan 

Kırardı kalemi fermanım yazan 

Takamadın tacı tüle vefasız. 

27.05.2009

Gülden Işık

Çanakkale

Adını ''işte bu Atatürk'' denildiği 

İlk günden beri biliyorum. 

Biliyorum ,boğazını düğümleyen 

Düşman gemilerinin 

Kan rengi sularında 

Nasıl boğulduklarını. 

Yedi düvele tepelerinden 

Göğüsler siper edilerek 

Nasıl kafa tutulduğunu. 

''Çanakkale geçilmez''in destanlarını 

Ta çocukluğumdan biliyorum. 

Biliyorum,yollara düşüp 

Sana gelmem lazım. 

Barut kokan anılarında 

Seni solumam lazım. 

Şehit kanlarıyla ala boyanmış toprağına 

Yüzümü sürmem lazım. 

Bu gün zafer bayramlarını kutluyorsam 

Sendeki tek yürek 

Direnişe borçluyum biliyorum. 

Biliyorum,bir gün mutlaka 

Sana geleceğim! 

Vefa borcu sırtımda 

Gittikçe ağırlaşmada. 

Şimdilik sadece 

Akan gurur yaşlarımla 

Senden uzak kalışlara, 

Özür dilemeliyim.

Biliyorum.. 

Diliyorum.

Diliyorum. 

30 Ağustos 2006

Gülden Işık

SADECE ŞİİR..: Akşamda

SADECE ŞİİR..: Akşamda

8 Mart Dünya Kadınlar Gününe

Bam telinde asılı kalmış kadınlar 

Dokunmaları özlüyordu. 

Bir yetim kalmaya görsün istençleri 

İnadına gül kokuyordu. 

Sırat köprüsü kalınlığındaki yol 

Aşklarına yol oluyordu. 

Tül incesi kadar narin yürekleri 

Arka bahçede ağlıyordu. 

Törelere yazılı emirler yemin 

Kurşunlarla siliniyordu. 

Maviydi kelebeklerinin renkleri 

Durmadan rengi soluyordu. 

Martın sekizi aldatıcı güneşte 

Sanki neyi ısıtıyordu. 

Anaydı kara toprağın çocukları 

Anasız kıraç oluyordu. 

Kürsülerde sözler kadına giderken 

Kargalar dahil gülüyordu. 

Oyunlarda maskeli sahneleri 

Kadınlara mı yazıyordu. 

Bu günü duymamış olsun kadınlarımız 

Başlar zaten dik duruyordu. 

Yazgılarından silinecek kaderi 

Adil silinsin istiyordu. 

8 mart 2005

Gülden Işık

İtirazım Var

İtizarım var! 

Kadının karnından sıpayı 

Sırtından da sopayı 

Eksik etmeyin'' i öğreten 

O çok bilmiş dillere 

İtirazım var! 

‘’Kadın evin hamalı 

Dış kapının mandalı 

Birde kaşık düşmanı’’ 

Diyen ata sözlere... 

İtirazım var! 

Törelere sığınıp 

Namus için hak sanıp 

Kanı kanla yıkayıp 

Temizlenen ellere 

İtirazım var! 

Bir tek erkeği sayan 

Kızı el yerine koyan 

Hep kadını sınayan 

Çileli ömürlere 

İtirazım var! 

Ana,avrat,bacıyken 

Gül gibi sevmeyene 

Önce erkek diyerek 

Hakkını vermeyene 

2004 

Gülden Işık

Sayılmakta

İşte bu tek doğrudur;gözümüz kör bakıyor..

Anlamadan dinleyen öğrenmiş sayılmakta.

İşte bu tek doğrudur;yalan alkışlanıyor..

Dinine imanına karışan sayılmakta.

 

Mühürlenen akıllar uyanmalı şafağa..

Gerçeği anlatmayan konuşmuş sayılmakta.

Bardağın boş tarafı düşmüş kararsızlığa..

Görüntüye yüz veren astarlı sayılmakta.

 

Yapılacaklar değil kirlilikler gündemde..

Bol keseden atılan yapılmış sayılmakta .

‘’Benim bu’’ diyeceğin tapusu yaban elde..

Batıya açılmalar hayırdır sayılmakta.

 

Günü kurtarmak moda yarına kim erecek?

Sırtını sıvazlayan dostundur sayılmakta.

Merak edilen şeyse;köprüyü kim geçecek?

Düşene ağlamak yok geçenler sayılmakta.

 

Dilimi kültürümü sömürüye açtılar..

Vatan bayrak sevgimi ortalığa saçtılar.

Şuydu buydu diyerek kızıştırıp kaçtılar..

Faizimle doyanlar adamdan sayılmakta.

 

22.02.2009/Gülden Işık

Bilip baştan silemedik

Islak gecelere yazdım en güzel şiirlerimi..

Yalnız kalışlarda camların buğusuydu hayatım.

Yazdıklarım ıslak gecelerde unutuldu yine;

Cümlelerim yağmurlara bırakıldı..

Hecelerim sokak lambalarına asıldı.

Neler yazılmıyordu ki ıslak gecelere;

Fener yolundaki zaman,ilk şiirim miydi ?

Kerpiç evdeki tahta raf,çocukluğum muydu..?

Gençliğim miydi inci kolyem?

Nasılda geçip gittik..!

Ve bu kirliliğe son demlerin hikayesi mi yazılıyordu..?

Bilip baştan silemedik..

 

15.02.2009/ Gülden Işık