7 Şubat 2011

Anılarımda Zonguldak






















salıncak izlerinden belliydi 
ağaçlarının mutluluğu 
büyüdüğümüzü seyrederek 
hürdüler alabildiğince. 
gölgelerde annelerimizin 
şen kahkaları çınlardı 
yamaçlarında kızlı erkekli 
oynardık doyabildiğince 

uçurtmalar rüzgar çağırırdı 
maharetli elde gün boyu 
hanımelili bahçelerinde 
çay içilirdi gecelerce 
aşure günleri çala kaşık 
düğünler davul zurnayla şen 
kordon boyunda ayaklar çıplak 
ıslanırdık mesafelerce 

saçaklarındaki buzlarını 
inci kolye yapardı güneş 
ağlayanı güleni dinlerdi 
yerin kulakları sessizce 
komşuda pişer bizede düşer 
misaliydi yakınlığımız 
şehrin acılarında tek yürek 
duvar olurduk beraberce 

25.01.2011 
Zonguldak


Gülden Işık



0 Yorum:

Yorum Gönder

Kaydol: Kayıt Yorumları [Atom]

Bu yayına verilen bağlantılar:

Bağlantı Oluştur

<< Ana Sayfa